دانشگاه

مرکز جامع خدمات گسترده پژوهشی دانشگاهی اعم از مشاوره و آموزش نگارش پروپوزال و پایان نامه و تز و مقالات کارشناسی ارشد و دکتری و استخراج و ترجمه حرفه ای مقالات

جمعه ۱۶ مرداد ۰۵

راهنمای کامل پذیرش دانشگاه‌های خارجی

  1. راهنمای کامل پذیرش دانشگاه‌های خارجی: از مدارک تا مصاحبه

گرفتن پذیرش از دانشگاه‌های خارجی فرآیندی چند مرحله‌ای است که نیازمند دقت و برنامه‌ریزی مناسب می‌باشد.

این مراحل شامل انتخاب کشور، شهر و دانشگاه، تماس با اساتید، ترجمه مدارک تحصیلی و سایر مدارک، پرکردن تقاضانامه دانشگاه (Application form)، پرداخت هزینه دانشگاه (Application fee)، و ارسال مدارک به دانشگاه است. 

در انتخاب دانشگاه، توجه به موارد زیر ضروری است: 

  • اعتبار دانشگاه: اطمینان حاصل کنید که دانشگاه از اعتبار لازم برخوردار است.
  • هزینه دانشگاه: بررسی هزینه‌های تحصیل و زندگی در کشور مقصد.
  • امکان گرفتن کمک مالی: بررسی فرصت‌های موجود برای دریافت کمک‌های مالی یا بورس تحصیلی.
  • کشور و شهر تحصیل: انتخاب کشوری با شرایط زندگی مناسب و شهری با امکانات مطلوب.
  • فضای اجتماعی: آشنایی با فرهنگ و فضای اجتماعی کشور و شهر انتخابی.
  • آینده کاری: بررسی بازار کار و فرصت‌های شغلی پس از فارغ‌التحصیلی.
  • امکان اقامت: بررسی شرایط اقامت و زندگی در کشور مقصد.

با رعایت این مراحل و نکات، می‌توانید شانس خود را برای گرفتن پذیرش از دانشگاه‌های معتبر خارجی افزایش دهید و تجربه تحصیلی موفقی داشته باشید. 

انتخاب دانشگاه‌های خارجی و مزایای تحصیل

بعضی سایت های اطلاع رسانی مانند www.topuniversity.com اعتبار و رتبه دانشگاه‌های مختلف را اعلام می‌کنند.

انتخاب دانشگاه‌های خارجی نیازمند توجه به چندین عامل کلیدی است.

رتبه علمی جهانی دانشگاه یکی از این عوامل است، اما باید در نظر داشت که این رتبه در مقایسه با شهر محل تحصیل از اهمیت کمتری برخوردار است.

به عنوان مثال، کشور فنلاند در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد تحصیلات رایگان ارائه می‌دهد که این می‌تواند گزینه‌ای بسیار مطلوب باشد.

علاوه بر این، گرفتن کمک مالی از دانشگاه به شکل بورس یا انجام کار (آموزش یا پژوهش) می‌تواند هزینه‌های تحصیل را به طور قابل توجهی کاهش دهد.

با این حال، این امکان در تمامی دانشگاه‌ها وجود ندارد.

به عنوان مثال، در کشور سوئد، تحصیل در مقطع دکتری به عنوان یک شغل محسوب می‌شود و دانشجویان حقوق خوبی دریافت می‌کنند. همچنین در آمریکا، امکان دریافت کمک مالی بالا وجود دارد، هرچند که مبلغ آن معمولاً زیاد نیست.

با توجه به این نکات، انتخاب دانشگاه مناسب می‌تواند به شما کمک کند تا از مزایای تحصیل در خارج بهره‌مند شوید و هزینه‌های خود را مدیریت کنید.

نکات مهم در پذیرش دانشگاه‌های خارجی

در فرآیند پذیرش از دانشگاه‌های خارجی، به ویژه در مواردی که فاند (بورس و کمک مالی) وجود دارد، ارتباط با اساتید دانشگاهی در ایران که با اساتید خارجی در تماس هستند، بسیار حیاتی است.

این نوع ارتباط می‌تواند شانس شما را برای دریافت فاند افزایش دهد، در حالی که احتمال موفقیت از طریق ایمیل نگاری صرف کمتر است.

دریافت مدرک تحصیلی

برای ادامه تحصیل در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری، ارائه دانشنامه رسمی فارغ‌التحصیلی الزامی است.

زمان دریافت این مدرک بسته به شرایط دانشگاه متفاوت است.

اگر در زمان اپلای هنوز دانشجو هستید، می‌توانید با ارائه ریزنمرات تحصیلی رسمی که قابلیت ترجمه دارند، اقدام کنید و در زمان ثبت‌نام، مدرک دانشنامه را ارائه دهید.

همچنین، آقایانی که گواهی اشتغال به تحصیل با ذکر شماره نامه معافیت دارند، می‌توانند دانشنامه و ریزنمرات رسمی را دریافت کنند.

مراحل دریافت این مدارک بسته به نوع دانشگاه و مقطع تحصیلی متفاوت است.

با توجه به این نکات، برنامه‌ریزی دقیق و ارتباط مؤثر با اساتید و دانشگاه‌ها می‌تواند به شما در دستیابی به اهداف تحصیلی‌تان کمک کند.

روش گرفتن پذیرش از دانشگاه‌های خارجی

برای اقدام به پذیرش از دانشگاه‌های خارجی، متقاضیان باید مدارک متعددی را تهیه و ارائه دهند. 

این مدارک شامل موارد زیر است:

  • مدرک زبان انگلیسی: ارائه مدرک معتبر مانند TOEFL یا IELTS الزامی است.
  • آزمون GRE: برای دانشگاه‌های آمریکا و برخی دانشگاه‌های کانادا و سایر کشورها، آزمون GRE General مورد نیاز است. همچنین برای برخی رشته‌ها مانند فیزیک و زیست، آزمون GRE Subject نیز الزامی است.
  • آزمون GMAT: برای رشته‌های مدیریت، ارائه نمره GMAT ضروری است.
  • مدارک تحصیلی (دانشنامه): برای اپلای به مقطع ارشد، دانشنامه کارشناسی و برای دکترا، دانشنامه ارشد لازم است.
  • رزومه: یک رزومه کامل و حرفه‌ای که سوابق تحصیلی و شغلی را شامل می‌شود.
  • مقالات علمی و کتاب: ارائه مقالات علمی و کتاب‌ها می‌تواند امتیاز بیشتری برای متقاضیان به همراه داشته باشد.
  • ریز نمرات تحصیلی (Official Transcript): اگر متقاضی در سال آخر تحصیل است، باید ریز نمرات رسمی تا آخرین نمره ترم جاری را ارائه دهد.
  • توصیه‌نامه اساتید (Letter of Recommendation): توصیه‌نامه‌ای از اساتید معتبر که توانایی‌های علمی و حرفه‌ای شما را تأیید کند.
  • انگیزه‌نامه (Statement of Purpose): یک انگیزه‌نامه که دلایل و اهداف شما از ادامه تحصیل را توضیح می‌دهد.

با تهیه این مدارک و رعایت نکات فوق، شانس موفقیت شما در پذیرش از دانشگاه‌های خارجی به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد.

زمان مناسب برای درخواست پذیرش از دانشگاه‌ها

دانشگاه‌ها معمولاً در طول سال دو نوبت پذیرش دارند:

  • پاییز (Fall) 
  • بهار (Spring)

زمان‌بندی دقیق این پذیرش‌ها بسته به کشور و دانشگاه متفاوت است و هر کدام دارای مهلت‌های خاصی هستند.

یکی از تفاوت‌های اصلی این دو نوبت، احتمال بیشتر دریافت کمک هزینه‌های تحصیلی مانند Teaching Assistantship (TA) و Research Assistantship (RA) در نوبت پاییز است.

  • نکته مهمی که باید در نظر داشته باشید این است که اگر نیاز به ارائه آزمون GRE General دارید، بهتر است این آزمون را قبل از آبان ماه سال جاری میلادی برگزار کنید.
  • نتایج این آزمون معمولاً بلافاصله اعلام نمی‌شوند و ارسال آن به دانشگاه ممکن است چند هفته طول بکشد. به همین دلیل، توصیه می‌شود که مدارک مورد نیاز را ۶ تا ۹ ماه قبل از شروع ترم ارسال کنید.

به عنوان مثال، برای شروع تحصیل در پاییز سال آینده میلادی، دانشگاه‌های آمریکا معمولاً مدارک را در دسامبر سال جاری یا ژانویه سال آینده درخواست می‌کنند.

همچنین، اگر در زمان ارسال مدارک هنوز دانشجو هستید، دانشگاه‌ها این امکان را فراهم می‌کنند که مدرک گواهی پایان دوره تحصیلی از مقطع قبلی را پس از شروع تحصیل یا در زمان ثبت‌نام ارائه دهید.

این موضوع به شما این امکان را می‌دهد که بدون نیاز به فارغ‌التحصیلی در زمان ارسال مدارک، اقدام کنید.

آشنایی با القاب علمی دانشگاهی - توصیه نامه - پذیرش تحصیلی

 اطلاعات تماس:  

 

Contact Information

Phone: 021-88524117, 021-44268545

WhatsApp/Telegram: 09102340118

Email: info@118daneshgah.com

اصول حرفه‌ای نگارش تحقیقات دانشگاهی

اصول حرفه‌ای نگارش تحقیقات دانشگاهی

شروع هوشمندانه نگارش پژوهش‌

نگارش تحقیق دانشگاهی یک فرآیند خطی نیست که الزاماً از فصل اول شروع شود.

بسیاری از پژوهشگران تازه‌کار با این تصور نادرست که باید تحقیق را از مقدمه تا نتیجه‌گیری به ترتیب بنویسند، دچار استرس و تعلل می‌شوند.

در حالی که تجربه نشان داده است شروع از بخش‌هایی که برای شما ساده‌تر یا جذاب‌تر هستند، می‌تواند جرقه‌ای برای ادامه مسیر باشد. 

به عنوان مثال، اگر در جمع‌آوری داده‌ها مهارت دارید، می‌توانید ابتدا بخش روش تحقیق را تکمیل کنید یا اگر در بررسی پیشینه مطالعه تسلط بیشتری دارید، نوشتن را از این بخش آغاز نمایید.

این رویکرد انعطاف‌پذیر چند مزیت مهم دارد:

  • کاهش اضطراب نوشتن
  • ایجاد احساس پیشرفت
  • کمک به شکل‌گیری ساختار ذهنی تحقیق

باورهای نادرست درباره نگارش پژوهش

یک باور رایج اما اشتباه این است که تحقیق دانشگاهی باید در اولین نسخه کامل و بی‌نقص باشد.

فیلیپس و پاگ به درستی اشاره کرده‌اند که این تصور می‌تواند مانع بزرگی برای پیشرفت پژوهشگران باشد.

در واقعیت، هر تحقیق دانشگاهی ارزشمند محصول چندین مرحله بازنویسی و اصلاح است. 

نکته مهم دیگر این است که اصول نگارش تحقیقات دانشگاهی - چه برای پایان‌نامه دکتری و چه برای پروژه‌های کارشناسی ارشد - اساساً یکسان است.

تفاوت فقط در سطح عمق و گستردگی مطالب است.

بنابراین مهارت‌هایی که در نوشتن پروژه‌های کوچک‌تر کسب می‌کنید، پایه‌ای برای کارهای بزرگ‌تر خواهند بود. 

استراتژی‌های عملی برای نگارش مؤثر

برای تبدیل شدن به یک پژوهش‌نویس حرفه‌ای، رعایت این اصول ضروری است: 

۱. برنامه‌ریزی هوشمندانه

قبل از شروع نوشتن، ساختار کلی تحقیق را طراحی کنید.

تعیین کنید هر فصل چه بخش‌هایی خواهد داشت و برای هر بخش چه منابعی نیاز دارید.

این نقشه راه به شما کمک می‌کند مسیر نوشتن را گم نکنید. 

۲. نوشتن پلکانی

از بخش‌هایی که تسلط بیشتری دارید شروع کنید.

معمولاً توصیه می‌شود ابتدا بخش روش تحقیق را بنویسید، سپس به سراغ نتایج بروید، بعد پیشینه مطالعه را تکمیل کنید و در نهایت مقدمه و نتیجه‌گیری را نگارش نمایید. 

۳. مدیریت زمان

نوشتن تحقیق دانشگاهی یک فرآیند زمان‌بر است.

بهتر است به جای نوشتن طولانی مدت در چند جلسه محدود، برنامه‌ای منظم با جلسات کوتاه‌تر اما مکرر داشته باشید.

تکنیک‌هایی مثل پومودورو (۲۵ دقیقه نوشتن و ۵ دقیقه استراحت) می‌تواند بسیار مؤثر باشد. 

۴. ویرایش مرحله‌ای

نوشته اولیه شما قطعاً نیاز به بازبینی دارد.

بهتر است ویرایش را به چند مرحله تقسیم کنید:  

  • یکبار برای بررسی ساختار و انسجام مطالب
  • بار دیگر برای اصلاح زبان و دستور زبان
  • نوبت آخر برای کنترل ارجاعات و منابع

اشتباهات رایج و راه‌های پیشگیری

بسیاری از پژوهشگران، به ویژه در ابتدای مسیر، دچار اشتباهات مشابهی می‌شوند که آگاهی از آنها می‌تواند به بهبود کیفیت کار کمک کند: 

کمال‌گرایی افراطی

انتظار نوشتن بی‌نقص در اولین تلاش یکی از موانع اصلی است.

به یاد داشته باشید که هر نوشته‌ای نیاز به بازبینی دارد و این بخش طبیعی از فرآیند پژوهش است. 

تعلل در شروع

بسیاری به بهانه آماده‌نبودن یا نیاز به مطالعه بیشتر، نوشتن را به تعویق می‌اندازند.

راه حل این است که حتی اگر احساس می‌کنید آمادگی کامل ندارید، نوشتن را شروع کنید.

نوشتن به شما کمک می‌کند نقاط ضعف و نیازهای تحقیق را بهتر شناسایی کنید. 

عدم ارتباط با اساتید راهنما

برخی دانشجویان تا آخرین مراحل نوشتن، کار خود را به استاد راهنما نشان نمی‌دهند.

در حالی که دریافت بازخورد در مراحل مختلف می‌تواند از اتلاف وقت و انرژی جلوگیری کند. 

تکنیک‌های پیشرفته برای پژوهشگران حرفه‌ای

برای کسانی که می‌خواهند مهارت پژوهش‌نویسی خود را ارتقا دهند، این تکنیک‌ها می‌تواند مفید باشد: 

نوشتن آزاد

روزانه ۱۵-۲۰ دقیقه بدون نگرانی درباره کیفیت یا ساختار بنویسید.

این تمرین به روان‌شدن قلم و کاهش اضطراب نوشتن کمک می‌کند. 

ویرایش معکوس

برای یافتن اشکالات ساختاری و زبانی، تحقیق را از آخر به اول بخوانید.

این روش کمک می‌کند به جای دنبال کردن محتوا، روی ساختار جملات و پاراگراف‌ها تمرکز کنید. 

استفاده از نرم‌افزارهای مدیریت منابع

ابزارهایی مانند EndNote یا Zotero نه تنها در مدیریت منابعکمک می‌کنند، بلکه می‌توانند فرآیند نوشتن را نیز ساماندهی کنند. 

نکات طلایی برای پروژه‌های دانشجویی

اگر در حال نوشتن اولین تحقیق دانشگاهی خود هستید، این نکات می‌تواند به شما کمک کند:

واقع‌بین باشید

سطح توقع خود را با سطح تحصیلات و تجربه خود تطبیق دهید.

یک پروژه کارشناسی ارشد خوب الزاماً نباید در سطح یک پایان‌نامه دکتری باشد. 

منابع معتبر استفاده کنید

از کتاب‌های درسی معتبر و مقالات علمی‌پژوهشی به عنوان منابع اصلی استفاده نمایید. 

ارجاع‌دهی را جدی بگیرید

حتی در سطح کارشناسی، رعایت اصول استناددهی اهمیت زیادی دارد و از سرقت علمی جلوگیری می‌کند. 

زمان کافی برای بازبینی در نظر بگیرید

هیچ تحقیقی در اولین نسخه کامل نیست.

حداقل یک هفته قبل از موعد تحویل را به بازخوانی و اصلاح اختصاص دهید. 

نگارش پژوهش‌ یک مهارت اکتسابی است.

نگارش تحقیق دانشگاهی یک مهارت است که مانند هر مهارت دیگری با تمرین و تجربه بهبود می‌یابد. مهم‌ترین نکته این است که اجازه ندهید کمال‌گرایی یا ترس از اشتباه، شما را از شروع بازدارد. به یاد داشته باشید که حتی بهترین پژوهشگران هم اولین آثارشان کامل نبوده است.

کلید موفقیت در پژوهش‌نویسی، شروع زودهنگام، برنامه‌ریزی واقع‌بینانه و استمرار در کار است.

با به کارگیری اصولی که در این راهنما مطرح شد، می‌توانید از فرآیند تحقیق لذت ببرید و نتایج مطلوبی کسب کنید.

 (2019 Microsoft Word) - پیشگفتار پایان نامه و مقاله - چگونه باید از پایان نامه دفاع کرد؟

  اطلاعات تماس:   

Contact Information 

Phone: 021-88524117, 021-44268545 

WhatsApp/Telegram: 09102340118 

Email: info@118daneshgah.com

Website: 118daneshgah.com

اهمیت و اصول ساختار پایان نامه های دانشگاهی

اهمیت و ساختار پایان‌نامه‌های دانشگاهی

نگارش پایان‌نامه به عنوان یک فرآیند پژوهشی، نقش اساسی در آموزش دانشجویان ایفا می‌کند. این اثر علمی به‌عنوان تمرینی عملی، دانشجو را با اصول و روش‌های پژوهش دانشگاهی آشنا می‌سازد و مهارت‌های ضروری برای تنظیم و ارائه یک مبحث علمی را در اختیار وی قرار می‌دهد. 

ساختار استاندارد پایان‌نامه

پایان‌نامه دانشگاهی سندی پژوهشی است که شامل اجزای زیر می‌باشد: 

  • چکیده فارسی که خلاصه‌ای جامع از تحقیق ارائه می‌دهد
  • فهرست تفصیلی مطالب به‌همراه شماره صفحات 
  • فهرست تصاویر، جداول و نمودارهای استفاده شده 
  • بخش مقدمه و تاریخچه مختصر موضوع پژوهش 
  • مرور جامع بر پژوهش‌های پیشین و آخرین یافته‌های نظری 
  • گزارش دقیق عملکرد تحقیقاتی و عملی محقق 
  • تحلیل نتایج به‌دست‌آمده و بحث درباره یافته‌ها 
  • ارائه پیشنهادات کاربردی برای تحقیقات آتی 
  • فهرست منابع و مآخذ مورداستفاده 
  • چکیده انگلیسی که ترجمه‌ای دقیق از چکیده فارسی است

فرآیند تدوین پایان‌نامه

این سند پژوهشی با هدایت و نظارت استاد راهنما و با مشارکت استاد مشاور (در صورت وجود) توسط دانشجو تهیه می‌شود.

رعایت ساختار استاندارد پایان‌نامه برای حفظ هماهنگی بین تمامی پایان‌نامه‌های دانشگاهی ضروری بوده و به موارد زیر کمک می‌کند: 

  • ایجاد انسجام در ارائه تحقیقات دانشگاهی 
  • تسهیل فرآیند ارزیابی علمی 
  • استانداردسازی مستندات پژوهشی 
  • توسعه مهارت‌های پژوهشگری دانشجویان

پایان‌نامه باید شامل بخش‌های زیر باشد: 

۱. بخش‌های مقدماتی

  • صفحه عنوان فارسی (زرکوب برای نسخه مجلد) 
  • صفحه داخلی جلد (اطلاعات کامل به فارسی) 
  • صفحه بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم 
  • صفحه تقدیم (اختیاری) 
  • چکیده فارسی (حداکثر ۲ صفحه) 
  • سپاس‌گزاری (اختیاری - حداکثر ۱ صفحه)

۲. فهرست‌نگاری

  • فهرست مطالب (با ذکر شماره صفحات) 
  • فهرست اشکال و نمودارها 
  • فهرست جداول

۳. بدنه اصلی تحقیق

  • مقدمه و تاریخچه تحقیق 
  • مرور ادبیات و پیشینه پژوهش 
  • روش‌شناسی تحقیق 
  • یافته‌ها و تحلیل داده‌ها 
  • بحث و تفسیر نتایج 

۴. بخش‌های پایانی

  • نتیجه‌گیری و پیشنهادات برای تحقیقات آتی 
  • پیوست‌ها (در صورت نیاز با شماره‌گذاری: پیوست ۱، پیوست ۲ و...) 
  • منابع و مآخذ (به ترتیب الفبایی)

۵. بخش بین‌المللی 

  • چکیده انگلیسی (ترجمه دقیق چکیده فارسی) 
  • صفحه عنوان انگلیسی (برای نسخه‌های بین‌المللی)

الزامات ساختاری 

  • ترتیب ارائه: رعایت دقیق توالی ذکر شده الزامی است 
  • یکپارچگی محتوا: ارتباط منطقی بین بخش‌های مختلف 
  • استانداردهای نگارشی: رعایت اصول نگارش علمی 
  • ارجاع‌دهی: استفاده از شیوه‌نامه استاندارد ارجاع‌دهی

بخش‌های مقدماتی پایان‌نامه 

برگ اول: فرم داخل جلد به فارسی

این صفحه می‌بایست دقیقاً مطابق با فرمت تعیین‌شده توسط دانشگاه تنظیم گردد. اطلاعاتی مانند عنوان پایان‌نامه، نام دانشجو، نام استاد راهنما، نام استاد مشاور (در صورت وجود)، نام دانشگاه، دانشکده، رشته و مقطع تحصیلی و تاریخ دفاع باید به صورت کامل و دقیق درج شود. 

برگ دوم: بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

این صفحه به صورت ساده و در مرکز صفحه با فونت مناسب درج می‌شود. معمولاً از فونت‌های رایج فارسی مانند لوتوس یا نازنین با سایز ۱۴ استفاده می‌شود. 

برگ سوم: صفحه تقدیم (اختیاری)

در این بخش دانشجو می‌تواند پایان‌نامه خود را به افراد خاص، سازمان‌ها یا نهادهای مورد نظر تقدیم کند. متن تقدیم باید مختصر، مؤدبانه و حرفه‌ای باشد و معمولاً در یک صفحه تنظیم می‌شود. 

برگ چهارم: چکیده فارسی

چکیده پایان‌نامه باید شامل موارد زیر باشد: 

  • بیان مسئله و اهمیت تحقیق 
  • روش‌شناسی پژوهش 
  • یافته‌های کلیدی 
  • نتیجه‌گیری اصلی

حجم چکیده معمولاً بین ۱۵۰ تا ۲۵۰ کلمه است و باید به گونه‌ای نوشته شود که خواننده با مطالعه آن بتواند درکی کلی از محتوای پایان‌نامه به دست آورد. 

برگ پنجم: صفحه تقدیر و تشکر (اختیاری)

در این بخش دانشجو می‌تواند از افرادی که در انجام پژوهش به او کمک کرده‌اند تشکر کند. این صفحه باید حرفه‌ای و مختصر باشد و از ذکر جزئیات غیرضروری خودداری شود. 

برگ ششم: فهرست مطالب

فهرست مطالب باید شامل: 

  • عنوان تمام فصل‌ها و بخش‌ها 
  • شماره صفحه مربوط به هر بخش 
  • زیربخش‌ها با تورفتگی مناسب

بهتر است از نرم‌افزار Word برای ایجاد فهرست خودکار استفاده شود. 

فهرست اشکال و جداول

پس از فهرست مطالب، فهرست جداگانه‌ای برای اشکال (شامل نمودارها، تصاویر و...) و فهرست جداول ارائه می‌شود. هر مورد باید شامل عنوان و شماره صفحه باشد. 

بدنه اصلی پایان‌نامه

مقدمه

مقدمه باید شامل:

  • ۱. بیان مسئله و اهمیت پژوهش
  • ۲. اهداف تحقیق
  • ۳. سوالات یا فرضیه‌های پژوهش
  • ۴. روش‌شناسی کلی تحقیق
  • ۵. مرور مختصر ادبیات موضوع
  • ۶. ساختار پایان‌نامه (توضیح فصل‌ها) 

فصل‌های پژوهشی

هر فصل باید ساختار منسجمی داشته باشد: 

  • شروع با مقدمه‌ای کوتاه 
  • محتوای اصلی فصل 
  • نتیجه‌گیری مختصر از مطالب فصل 
  • ارتباط منطقی با فصل‌های قبل و بعد

فصل پایانی

این فصل شامل:

  • ۱. جمع‌بندی کلی یافته‌ها
  • ۲. پاسخ به سوالات تحقیق
  • ۳. مقایسه نتایج با یافته‌های پیشین
  • ۴. محدودیت‌های پژوهش
  • ۵. پیشنهادهایی برای تحقیقات آینده
  • ۶. کاربردهای عملی یافته‌ها

بخش پایانی و ضمائم پایان‌نامه

پیوست‌ها

پیوست‌ها پس از اتمام متن اصلی پایان‌نامه قرار می‌گیرند. این بخش شامل داده‌های خام، کدهای برنامه‌نویسی، جزئیات محاسبات ریاضی و سایر اطلاعات تکمیلی است که قرار دادن آنها در متن اصلی موجب خروج از ساختار استاندارد می‌شود. هر پیوست باید با شماره و عنوان مشخص شود (مانند پیوست 1، پیوست 2 و ...). 

مراجع و منابع

فهرست منابع باید پس از بخش پیوست‌ها آورده شود. هر مطلبی که از منبعی اقتباس شده باشد، باید در متن داخل گیومه قرار گرفته و بلافاصله شماره منبع در کروشه [ ] ذکر شود. برای مثال: "این روش جدیدترین تکنیک کنترل رباتیک محسوب می‌شود [15]". در مواردی که به کل یک اثر اشاره می‌شود، نام نویسنده و شماره منبع در انتهای جمله می‌آید، مانند: علی ریاضی [25] این روش را کارآمدترین تکنیک می‌داند. 

صفحات پایانی

چکیده انگلیسی باید ترجمه دقیق چکیده فارسی باشد و در صفحه ماقبل آخر قرار گیرد. صفحه آخر نیز فرم انگلیسی اطلاعات پایان‌نامه است که باید دقیقاً مطابق فرمت تعیین‌شده تکمیل شود. 

شماره‌گذاری

  • صفحات ابتدایی (تا قبل از مقدمه) با حروف ابجد شماره‌گذاری می‌شوند. 
  • از مقدمه تا پایان پیوست‌ها با اعداد فارسی شماره‌گذاری می‌شود. 
  • شماره صفحات در وسط و پایین هر صفحه قرار می‌گیرد. 
  • معادلات ریاضی با دو عدد (شماره فصل-شماره معادله) مانند (5-4) نشان داده می‌شوند. 
  • جداول و نمودارها با شماره فصل و شماره ترتیب (مانند جدول 2-3) مشخص می‌شوند.

فرمت‌بندی منابع

منابع باید به ترتیب زیر تنظیم شوند: 

برای مقالات: 

  • نام نویسنده(ها) 
  • عنوان مقاله 
  • نام کنفرانس یا ژورنال 
  • شماره صفحات 
  • سال انتشار

مثال: S. Nicosia and P. Tokei, "Model Reference Adaptive Control Algorithms for Industrial Robots", Automatica, vol. 20, No. 5, pp. 635-644, 1984.

 

برای کتاب‌ها: 

  • نام نویسنده(ها) 
  • عنوان کتاب 
  • ناشر 
  • سال انتشار

مثال: J.J. Craig, Introduction to Robotics: Mechanics and Control, Addison Wesley, 1986.

 

دستورالعمل‌های تایپ

  • استفاده از یک فونت ثابت در کل پایان‌نامه الزامی است. 
  • تمام متن، معادلات و علائم باید با کامپیوتر تایپ شوند. 
  • جداول و نمودارها باید به صورت کامپیوتری تهیه شوند. 
  • حاشیه‌ها باید به این صورت باشد: 
  • چپ و راست: 3 سانتی‌متر 
  • بالا و پایین: 2.5 سانتی‌متر 
  • توصیه می‌شود چاپ روی هر دو طرف کاغذ انجام شود.

توصیه‌های مهم

  • جملات باید مختصر و مطابق دستور زبان فارسی باشد. 
  • ارجاعات باید در انتهای هر جمله یا پاراگراف در کروشه [ ] ذکر شوند. 
  • استفاده از سیستم SI برای واحدها الزامی است. 
  • از علائم استاندارد استفاده شود یا در ابتدا تعریف شوند. 
  • تصاویر کپی‌شده باید کیفیت بالایی داشته باشند. 
  • تأکید بر نوآوری پژوهشی باشد و از مطالب تکراری پرهیز شود. 
  • کدهای برنامه‌نویسی فقط به بخش‌های مهم محدود شود (حداکثر 2-3 صفحه). 
  • قطع کاغذ باید A4 باشد. 
  • دانشجویان موظفند 2 نسخه CD با فرمت PDF به تحصیلات تکمیلی تحویل دهند.

رعایت این استانداردها کیفیت پایان‌نامه را افزایش داده و ارزش علمی آن را حفظ می‌کند.

 

انجام پایان نامه ارشد و رساله دکتری - نکات کلیدی در نگارش و تدوین پایان نامه رفرنس نویسی

 اطلاعات تماس:

 

Contact Information

Phone: 021-88524117, 021-44268545

WhatsApp/Telegram: 09102340118

Email: info@118daneshgah.com

تشخیص رفرنس نویسی معتبر

آیا در هنگام مطالعه یک کتاب یا مقاله علمی و یا متنی علمی میتوانیم رفرنس دهی صحیح یا نا صحیح آن متن را تشخیص دهیم؟ بسیاری از پژوهشگران و محققان در زمان مطالعه یک مقاله به متونی بر میخورند که در صحت آن شک داشته و به رفرنس اصلی برای تایید آن رجوع میکنند. ولی این محققان چطور این موارد را در یک متن شناسایی می کنند؟ چطور میتوانند متوجه بشوند که یک تحقیق از رفرنس دهی نامعتبر استفاده کرده است؟ برای پاسخ به این سوال باید گفت که هیچ روش یمنحصر به فرد و استانداردی برای این کار وجود ندارد و افراد معمولا از تجربه خودشان در این زمینه کمک میگیرند. پژوهشگرانی که با حوزه تحقیق نگارش شده کاملا آشنا هستند به راحتی میتوانند تشخیص دهند که یک مفهوم یا عبارت تا چه اندازه وارونه و اشتباه بیان شده است. به طور کلی چند روش کاربردی برای تشخیص رفرنس دهی غیرواقعی از واقعی وجود دارد که می توانید از آنها برای تمایز بین رفرنس معتبر و نامعتبر استفاده کنید:
1. وجود اطلاعات مبهم: زمانی که با یک جمله نسبتا طولانی و مبهم در مقاله ای مواجه می شوید می توانید نسبت به صحت آن تردید کنید. معمولا جملات این چنینی به دنبال مرتبط کردن چند تعریف غیرمرتبط به صورت آگاهانه هستند. زمانی که چنین جمله ای در متن پیدا کردید، در وهله اول به قسمت منابع مراجعه کرده و سعی کنید اصل مقاله را از طریق موتورهای جستجویی مانند Google scholar بیابید و در مرحله بعد متن مقاله را در بخش نتیجه گیری وادبیات موضوع به دقت بررسی کنید. به این صورت می توانید اعتبار یا عدم اعتبار یک رفرنس را تشخیص دهید. 
2. اطلاعات کاملا اختصاصی شده: یکی دیگر از روش های تشخیص رفرنس معتبر از نامعتبر استفاده از فرضیات تحقیق و نتایج بدست آمده است. برای این منظور شما زمانی که یک پژوهش را بررسی میکنید در میابید که نویسنده ادعا کرده است بین فاکتور X,Y,Z رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد و نتایج حاصل از تحلیل داده ها نیز همین موضوع را تایید می کند. سپس نویسنده در بخش نتیجه گیری متنی از یک مقاله را آورده که دقیقا گفته های خودش را در مورد فرضیات، نتایج و تحلیل ها مورد تایید قرار داده است. در این وضعیت نیز باید کمی شکاک گونه با مورد برخورد کرده و رفرنس های آن را مورد بازبینی قرار دهید. چون ممکن است شخص نویسنده تا حدی در منابع دستکاری کرده باشد تا نتایج یک مقاله معتبر را مشابه تحقیق خودش نشان دهد. 
3. اشتباه در سند نویسی: این مورد به ندرت در مقالات و کتب علمی رخ می دهد ولی میتواند یکی از راه های بسیار دقیق برای کشف اعتبار یا عدم اعتبار یک رفرنس باشد. برخی از نویسندگان برای اینکه بتوانند فرضیات و نتایج تحقیق خودشان را اثبات کنند سعی میکنند آن را به یک نویسنده منسوب کرده وبیان وی را بدون توجه به اینکه مفهوم بیان شده مرتبط به چه زمان یا مکانی است رفرنس کنند. برای مثال نویسنده ای در تحقیق خودش این رفرنس را وارد میکند " یکی از ارکان اصلی توسعه پایدار در کشورهای جهان اول ترغیب مصرف گرایی است (کارنر، 1980)" علاوه بر مفهوم که اشتباه است شما با رفرنس شخصی در سال 1980 مواجه هستید. در صورتی که مفهوم توسعه پایدار یک مفهوم نسبتا نوین بوده و از سال های 2008 به بعد وارد مقالات علمی شده است. 
بر همین اساس می توان گفت که راه هایی برای تشخیص اعتبار یا عدم اعتبار یک رفرنس وجود دارد که از این میان سه روش بسیار مهم را ذکر کردیم. البته وجود هیک یا چند مورد از موارد فوق الزاما نمیتواند تاییدی بر عدم اعتبار کامل باشد و باید بررسی های بیشتر را انجام دهید.

آشنایی با آزمون تافل TOEFL

آزمون تافل (TOEFL) توسط موسسه ETS که یک نهاد خصوصی است طراحی شده و سوالات آن از طریق مراکز برگزار کننده و مورد تایید در اختیار داوطلبان قرار می گیرد. علاوه بر طراحی سوالات آزمون، انتشار کتاب های آموزشی، فایل های آموزش زبان و غیره، این موسسه گزارش نمرات زبان شما (Score Report) را به صورت کاملا مستقلانه با دریافت هزینه در اختیار دانشگاه ها و مراکز آموزشی قرار می دهد.

همانطور که پیشتر بیان کردیم هر دو آزمون آیلتس (IELTS) و تافل (TOEFL) مورد تایید دانشگاه های بین المللی سراسر جهان برای اعطای پذیرش هستند، اما آزمون آیلتس معمولا با لهجه بریتانیایی و آزمون تافل با لهجه امریکن اقدام به ارزیابی داوطلبان می کنند. علاوه بر تفاوت زبانی و ظاهری در این دو آزمون یکی از مهمترین نقاط تمایز مربوط به انواع آنها است.

آزمون آیلتس در دو نوع آکادمیک (Academic) و عمومی (General) برگزار شده و آزمون آکادمیک یا دانشگاهی آن برای مهاجرت تحصیلی و دریافت پذیرش در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری ضروری است. اما آزمون تافل تنها در یک فرمت مشخص و به صورت اینترنتی (iBT) و کاغذی (PBT) برگزار می شود که نوع برگزاری آن در ایران از نوع iBT است.

آزمون iBT به گونه ای طراحی شده است که شما می بایست در مراکز مشخص شده سازمان ETS در هر کشوری اقدام به ثبت نام کرده و با استفاده از پرداخت آنلاین دلاری و یا وارد کردن کد ووچر (Voucher) اقدام به رزرو صندلی کنید. در زمان آزمون تمامی پاسخ های دریافتی از شما در بخش های ریدینگ، لیسنینگ، اسپیکینگ و رایتینگ مستقیما از طریق اینترنت به سازمان ETS منتقل شده و مصححان سازمان اقدام به بررسی و نمره دهی می کنند.

در حال حاضر آزمون تافل مورد قبول بسیاری از دانشگاه ها در سراسر جهان است و تعداد بسیار اندکی از موسسات عالی هستند که فقط یکی از آزمون های آیلتس و یا تافل را قبول می کنند. برای مثال برخی از موسسات آموزش عالی در انگلستان تنها بر روی نمره آیلتس تاکید دارند و ارائه آن را برای دریافت پذیرش ضروری می دانند و در مقابل برخی از موسسات آمریکایی تنها نمره تافل (TOEFL) را می پذیرند.

در سالهای اخیر اداره مهاجرت بریتانیا نیز برای دریافت ویزای اقامتی تنها ارائه نمره آیلتس را شرط اصلی دانسته و نمره تافل را بدون اعتبار می شمارد. شما می توانید در زمان ثبت درخواست گزارش نمره (Score Report) در سایت ETS، لیست تمامی دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی که آزمون تافل را می پذیرند مشاهده نمایید. اما توصیه می شود قبل از اقدام به اپلای و ارسال مدارک به دانشگاه مورد نظرتان سعی کنید لیستی از پیش نیازهای آن را دریافت کرده و حداقل نمرات مورد قبول دانشگاه را در آزمون کسب نمایید.

برای مثال اگر می خواهید برای University of Waterloo در کشور کانادا اپلای کنید باید بدانید که این دانشگاه نمره تافل کمتر از 100 را برای مقطع دکتری و کمتر از 90 را برای مقطع کارشناسی ارشد نمی پذیرد. شما می توانید اطلاعات مربوط به این پیش نیازها را از طریق ارسال ایمیل به مسئول تحصیلات تکمیلی و یا سرچ در وبسایت رسمی دانشگاه بیابید.

شاید برای شما این سوال به وجود آمده باشد که اگر آزمون تافل (TOEFL) فقط برای مهاجرت به خارج از کشور کاربرد دارد یا خیر. قطعا کسب یک نمره خوب در آزمون تافل می تواند رزومه شما را قوی تر کرده و فرصت های شغلی و تحصیلی بسیار خوبی در داخل کشور برای شما فراهم کند. در حال حاضر بسیاری از کارفرمایان به دنبال افرادی هستند که توانایی بالایی در برقراری ارتباط به زبان انگلیسی داشته باشند و در این راستا حقوق و مزایای بالاتری نسبت به سایرین برای این افراد در نظر می گیرند.

و یا برای ادامه تحصیل در مقطع دکتری در بسیاری از دانشگاه های سراسر کشور نیاز است که شما مدرک تافل با نمره بین 60 تا 100 ارائه نمایید. بنابراین داشتن نمره تافل قابل قبول نه تنها یک مزیت بلکه یک ضرورت برای ارتقای شغلی و تحصیلی هر فرد در داخل کشور محسوب می شود. به یاد داشته باشید که یک تفاوت عمده بین "داشتن نمره تافل" و "نمره قابل قبول تافل" وجود دارد. "داشتن نمره تافل" بدین معنا است که شما در آزمون تافل (TOEFL) شرکت کرده اید و یک نمره بین 0-120 کسب کرده اید و ممکن است نمره شما 40 یا 110 باشد.

اما "نمره قابل قبول تافل" بدین معناست که نه تنها شما در آزمون تافل شرکت کرده اید بلکه موفق شده اید توانایی بالایی در انتقال مفاهیم به زبان انگلیسی از خودتان نشان دهید. فرض کنید شما در آزمون تافل نمره 81 را کسب کرده اید و قصد دارید برای یک دانشگاه در آمریکا اپلای کنید که نمره تافل کمتر از 90 را نمی پذیرد. بنابراین تنها گزینه پیش روی شما دوباره شرکت کردن در آزمون تافل و کسب نمره 90 یا بالاتر است. حال متوجه شدید که تنها "داشتن نمره تافل" اهمیت ندارد بلکه "نمره تافل باید قابل قبول باشد".

در آزمون تافل طیف وسیعی از موضوعات دانشگاهی و علمی در قالب مهارت های خواندن (Reading)، مهارت شنیداری (Listening)، مهارت گفتاری (Speaking) و مهارت نوشتاری (Writing) مورد ارزیابی قرار می گیرند. با توجه به اینکه نمره این آزمون برای بسیاری از موسسات و دانشگاه ها کاربرد دارد، ضروری است که سرفصل های علمی و دانشگاهی بیشتری در آن گنجانده شود.

برای مثال موضوعاتی مانند تاریخچه اختراع چرخ، نحوه تشکیل بستر رودخانه ها، نظریات مربوط به شکل گیری حیات و یا انقراض دایناسورها، هنر و فرهنگ، زندگی نامه دانشمندان و افراد سرشناس، محیط زیست، تاریخچه به وجود آمدن برخی از انواع ابزار کشاورزی، موضوعات باستان شناسی و غیره مورد سوال قرار می گیرند. طراحان سوال در موسسه ETS، تمامی متن های مربوط به مهارت های خواندن (Reading) را به گونه ای طراحی کرده اند که عملکرد شما در محیط دانشگاهی سنجیده می شود.

متنهای این بخش برگرفته از کتب، مقالات و متون علمی بوده و درک شما از این متون نشان می دهد. این متون بسیار شبیه به مطالبی هستند که به احتمال زیاد شما در دانشگاه و سر کلاس درس با آنها مواجه خواهید شد. در قسمت مربوط به مهارت شنیداری (Listening)، سوالات مربوط به سخنرانی استاد سرکلاس درس و یا گفتگوی بین دو دانشجو و یا استاد در محیط دانشگاه است.

چرا که شما در آینده قصد دارید وارد محیط دانشگاه شوید و می بایست با گفتگوی مشابه آن آشنا شوید. در قسمت مربوط به مهارت گفتاری (Speaking) و مهارت نوشتاری (Writing) نیز چند سوال مرتبط به مباحث علمی و بعضا عمومی به شما داده می شود تا به وسیله آن بتوانید توانایی ارتباطی و تسلط خودتان به زبان انگلیسی را نشان دهید.

همواره به دانشجویان و داوطلبان شرکت در آزمون تافل (TOEFL) توصیه می شود که برای بهبود مهارت های چهارگانه زبان انگلیسی متون علمی را از سایت های معتبر علمی مطالعه کنند تا با واژگان پرکاربرد در محیط دانشگاهی بیشتر آشنا شوند.

جهت تقویت مهارت شنیداری (Listening) و مهارت گفتاری (Speaking) نیز میتوانید فیلم ها و سخنرانی های علمی را دانلود کرده و در اوقات آزاد به آنها گوش دهید. این کار باعث می شود تا علاوه بر آشنایی با تلفظ صحیح لغات با جملات و اصطلاحات رایج زبان انگلیسی بیشتر آشنا شوید.

 

در این مقاله قصد داریم 4 بخش مختلف آزمون تافل را در قالب ساختار امتحان به شما معرفی کنیم و این بخش های در آزمون تافل عبارتند از:

 

مهارت های خواندن (Reading): اولین بخش آزمون تافل به ارزیابی و سنجش مهارت خواندن زبان انگلیسی در داوطلب می پردازد این بخش در آزمون iBT معمولا بین 60 تا 100 دقیقه است که بین 3-5 متن (Passage) به تعداد 700 کلمه به شما داده می شود تا به آنها پاسخ دهید. هر متن 700 کلمه ای بین 10-14 سوال 4 گزینه ای دارد که سوالات آن انواع مختلفی دارد و معمولا از نوع درک مطلب هستند.

بدین معنا که شما برای پاسخگویی به سوالات می بایست متون را به خوبی درک کرده و به حافظه بسپارید. به یاد داشته باشید که اجازه بردن هیچ وسیله ای را به سر جلسه ندارید و تمام چیزهایی که نیاز دارید از قبیل مداد و کاغذ چک نویس از طرف مسئولان برگزاری امتحان به شما داده می شود.

 

مهارت شنیداری (Listening): دومین بخش  آزمون iBT تافل (TOEFL) که بلافاصله بعد از مهارت خواندن مطرح می شود، سوالات مربوط به مهارت شنیداری است. زمان پاسخگویی به سوالات این بخش 60-90 دقیقه است که در آن 2-3 مکالمه آکادمیک (Conversation) و 4-6 سخنرانی کلاسی (Lecture) وجود دارد که برای هر کدام از آنها بین 5-6 سوال چهار گزینه ای مطرح می شود. سوالات این بخش بر خلاف بخش مربوط به مهارت های خواندن (Reading) اصلا مفهومی و درک مطلب نبوده و دقیقا بر روی اطلاعات ارائه شده در فایل صوتی تمرکز دارد.

لازم به ذکر است شما پس از انتخاب گزینه و پاسخ به سوالات دیگر نمی توانید آن را اصلاح و یا ویرایش کنید اما این امکان برای بخش Reading وجود دارد. پس از اتمام این بخش شما مجبور هستید که به مدت 10 دقیقه محل امتحان را ترک کرده و برای استراحت از آن محل خارج شوید و خود را برای پاسخگویی به مهارت گفتاری (Speaking) و مهارت نوشتاری (Writing) آماده کنید. 

 

مهارت گفتاری (Speaking): پس از پایان زمان استراحت و بازگشت به محل برگزاری آزمون، زمان پاسخگویی به سوالات بخش مهارت گفتاری (Speaking) است. این بخش معمولا 6 دقیقه زمان می برد که در آن شما می بایست به 2 سوال مستقل (Independent) و 4 سوال ترکیبی (Integrated) پاسخ دهید. سوالات مستقل اینگونه هستند که از شما می خواهند نظر و تجربه شخصی خودتان در مورد یک موضوع را بیان کنید.

برای مثال محبوب ترین کتابی که تا حالا خوانده اید چیست؟ یا بهترین فیلمی که تا به حال دیده اید کدام است؟ و یا نظر شما در مورد تبلیغات تلویزیونی چیست؟ و یا بزرگترین مشکل زیست محیطی حال حاضر جهان چیست؟ در تمامی این موارد شما می بایست از دلایل و داده های ذهنی خودتان برای پاسخ به سوالات استفاده کنید و هیچ جواب خاص و مشخصی برای سوالات وجود ندارد.

اما سوالات ترکیبی به گونه ای طراحی شده اند که شما می بایست بر اساس اطلاعات ارائه شده در صورت سوالات جواب های متناسب با آن ارائه کنید. برای مثال یک کنفرانس کلاسی در مورد علم جانورشناسی برای شما پخش می شود و از شما خواسته می شود که این کنفرانس 3 دقیقه ای را در 60 ثانیه خلاصه کرده و شفاها بیان کنید. و یا دو دانشجو در مورد یک موضوع دانشگاهی در حال مکالمه هستند و از شما خواسته می شود در 60 ثانیه خلاصه ای از ضحبت های این دو نفر را بیان نمایید.

لازم به ذکر است پس از شنیدن سوالات می توانید 15-30 ثانیه در مورد جوابهای آن فکر کنید و یادداشت های لازم را بنویسید و بعد از آن به مدت 45-60 ثانیه فرصت صحبت کردن دارید که صدای شما در این زمان توسط هدست های متصل به کامپیوتر ضبط می شود.

کل مدت زمان پاسخگویی به سوالات مربوط به مهارت گفتاری (Speaking) معادل 20 دقیقه است. یکی از مهمترین تفاوت های آزمون آیلتس با تافل در این بخش است که شما در آزمون آیلتس می بایست به صورت مستقیم با یک شخص انگلیسی زبان صحبت کنید و مهارت گفتاری خودتان را به او نشان دهید و او مستقیما شما را ارزیابی کرده و به عملکرد شما نمره خواهد داد که این فرآیند اصلا شبیه به آزمون iBT تافل (TOEFL) که کاملا اینترنتی برگزار می شود نیست. 

  

مهارت نوشتاری (Writing): آخرین و شاید مهمترین مهارت در دریافت پذیرش تحصیلی مهارت نوشتاری شما است. این بخش 50 دقیقه زمان میبرد که در آن یک انشا مستقل (Independent) و یک انشا ترکیبی (Integrated) به شما داده می شود. در موضوع انشا مستقل همانند مهارت گفتاری از شما خواسته می شود نظر و یا تجربه خودتان در مورد یک موضوع خاص را بیان کنید.

برای مثال آیا انرژی خورشیدی می تواند مشکل گرمایش زمین را حل کند؟ تحلیل خودتان را بنویسید! و یا اینکه تبلیغات تلویزیونی چه تاثیراتی بر روی کودکان دارد؟. این سوالات پاسخ مشخصی ندارند و تماما به قدرت تحلیل و استدلال شما وابسته هستند.

اما انشا ترکیبی به گونه ای است که یک کنفرانس کلاسی معمولا 5-6 دقیقه ای برای شما پخش می شود و از شما خواسته می شود کلیه اطلاعات بیان شده در کنفرانس را خلاصه کرده و تمام سر فصل های گفته شده توسط استاد را به دقت پوشش دهید. برای پاسخگویی به موضوع انشاء اول معمولا 20 دقیقه و موضوع انشا دوم معمولا 30 دقیقه زمان اختصاص داده می شود و بعد از تایید نهایی توسط شما دیگر امکان اصلاح وجود ندارد.

نمره آزمون تافل (TOEFL) یک عدد بین 0-120 است که هر یک از این چهار بخش نمره ای بین 0-30 دریافت می کنند. در کارنامه ای که شما از موسسه ETS دریافت می کنید نمره هر بخش به تفکیک ذکر می شود و شما می توانید عملکردتان را به صوت جداگانه مشاهده کنید. اما به یاد داشته باشید که سوالات و چگونگی نمره دهی و جواب های صحیح یا غلط به شما ارائه نمی شود.

اگر اعتراضی به نمره خودتان دارید می توانید با پرداخت هزینه مجددا درخواست بررسی بیشتر پاسخ هایتان را داشته باشید. در مواردی مشاهده شده که حتی پس از اعتراض به نمره، نهایتا داوطلب نمره پایین تری نسبت به دفعه اول دریافت کرده است.

پس قبل از ثبت درخواست و پرداخت هزینه از جواب هایی که داده اید اطمینان کامل حاصل کنید. باید بدانید که هیچ نمره قبولی یا رد برای تافل وجود ندارد و این موضوع کاملا بستگی به دانشگاه محل تحصیل و یا محل کار شما دارد. ممکن است یک دانشگاه به هیچ وجه نمره کمتر از 100 را قبول نکند و دانشگاه دیگر نمره 70 یا 80 را برای ورود به مقطع ارشد و یا دکتری کافی بداند.

برخی از دانشگاه ها علاوه بر نمره کلی تافل، از شما می خواهند در یک بخش خاص نمره معینی داشته باشید. برای مثال دانشگاه Auckland University در کشور نیوزلند برای ورود به دوره دکتری بازاریابی از شما می خواهد که حداقل نمره تافل 90 داشته باشید. اما در عین حال این شرط را می گذارد که نمره مربوط به مهارت نوشتاری (Writing) شما نباید کمتر 21 باشد. در این حالت شما علاوه بر نمره کلی زبان می بایست در یک بخش خاص نیز حداقل های مورد نظر دانشگاه را نیز داشته باشید.

همانطور که بیان کردیم آزمون تافل نه تنها سطح زبان انگلیسی بلکه مهارت برقراری ارتباط در محیط علمی و آکادمیک شما را مورد سنجش و ارزیابی قرار می دهد. آمارهای بدست آمده از ایرانیان نشان می دهد که نمره میانگین آنها در این آزمون 85 است و برخی  دیگر از کشورها مانند هند 90، سنگاپور 100 و هلند 102 است.

اما با تلاش و تمرین می توان نمرات بالای 100 را نیز بدست آوریم که داوطلبان ایرانی در سالهای اخیر این توانایی را بارها و بارها نشان داده اند. مراکز برگزار کننده آزمون تافل در شهرهای تهران، اصفهان، ارومیه، قزوین، تبریز، زنجان و یزد وجود دارند و شما می توانید بعد از پرداخت هزینه یکی از این مراکز را انتخاب کرده و آزمون بدهید. لازم به ذکر است هزینه ثبت نام این آزمون در کشور 245 دلار است که شما می توانید از طریق ویزا کارت، مستر کارت، شماره ووچر و یا شرکت های کارگزار این هزینه را پرداخت نمایید. 

نگارش آکادمیک و دانشگاهی و تفاوتهای ان با نگارش محاوره ای

 برخی از تفاوت‌های بین نوشتن آکادمیک و شخصی که به عنوان نوشتن رسمی یا غیررسمی نیز شناخته می‌شود، شامل قوانین متفاوت در مورد استفاده از قواعد نگارشی است.

نوشتار آکادمیک از جملات پیچیده استفاده می کند، در حالی که نوشتار شخصی این کار را نمی کند
در نوشتار دانشگاهی بیشتر بر انتخاب کلمه تمرکز دارد.

نوشتار آکادمیک شامل عبارات عامیانه یا عبارات محاوره ای نیست،
اما نوشتار شخصی میتواند عامیانه هم باشد.

در نگارش آکادمیک استفاده از انقباضات ممنوع است. با این حال، در نوشتن شخصی، انقباضات قابل قبول است و اغلب استفاده می شود.
یافتن جملات کوتاه و مستقیم هنگام خواندن نوشته های شخصی غیر معمول نیست.
در نوشته های آکادمیک استفاده از جملات کوتاه به حداقل می رسد و استفاده از جملات پیچیده معمولا مرسوم و متعارف است.

زبان عامیانه یا محاوره‌ای هرگز در نوشتار آکادمیک استفاده نمی‌شود، در حالی که دیدن آن در نوشتار شخصی بسیار رایج است.

نگارش رسمی شامل اسنادی مانند مقالات، پایان‌نامه ها و رساله ها و مکاتبات تجاری است. نوشتن رسمی در روزنامه‌ها، مجلات و مجلات چاپ شده استفاده می‌شود. هر کتابخانه حاوی نوشته‌های آکادمیک یا رسمی است.

نوشتن آکادمیک اغلب برای مقاصد حرفه‌ای استفاده می‌شود و قوانین نگارشی باید به دقت رعایت شوند.
نوشتن شخصی یا غیر رسمی شامل ایمیل‌های شخصی، پیام‌های متنی و مجلات شخصی است.
نوشتن غیررسمی همچنین ممکن است شامل یک وبلاگ شخصی یا گفتگوی ******** در رسانه‌های اجتماعی بین دوستان باشد.
رسانه‌های اجتماعی و پیام‌های متنی به محبوبیت فزاینده سبک‌های نوشتاری غیررسمی می‌افزایند.
در برخی موارد، قوانین بسیار کمی در ارتباط با نوشتن شخصی وجود دارد.

ایمیل شخصی یا دانشگاهی ؟

تفاوت بین استفاده از ایمیل دانشگاهی و شخصی چیست؟

ایمیل دانشگاهی به چند دلیل معتبرتر است:

  • از پسوند ایمیل دانشگاهی می‌توان نام مؤسسه و اعتبار آن را تشخیص داد.. برای مثال، کالج‌ها/دانشگاه‌ها ایمیل‌هایی را که از یک دامنه آموزشی ارسال می‌شوند نسبت به ایمیل‌های یک دامنه عمومی (gmail.com، hotmail.com و غیره) برتر می‌بینند، زیرا می‌توانند به وضوح تشخیص دهند که ایمیل از کجا آمده است.
  • داشتن ایمیل دانشگاهی نشان می‌دهد فرد با دانشگاه ارتباط دارد.
  • دانشگاه‌ها برای هر فرد یک آدرس ایمیل تعریف می‌کنند اما ایمیل شخصی را با نام های متعدد برای هر نفر می‌توان به تعداد نامحدود ایجاد کرد که همین موجب مشکلات زیادی شده است. حتی فرد دیگری می‌تواند با نام شما یک ایمیل برای خودش ایجاد کند.
  • در اصل تولید علم باید در یک مؤسسه یا نهاد علمی مانند دانشگاه انجام شود، استفاده از آدرس شخصی (منزل) یا آدرس شرکت یا ایمیل شخصی نشان از یک ناهنجاری دارد (تولید علم در جایی به غیر از مکان اصلی تولید علم). البته در برخی موارد خاص برخی از نویسنده‌ها از گروه تحقیقاتی یک شرکت ممکن است مقاله‌ای را ارائه دهند.
  • ایمیل دانشگاهی یک وسیله شناخته شده برای ارتباطات رسمی فراهم می‌کند. به عنوان مثال، دانشگاه قصد دارد کپی‌هایی از اعلان‌ها را به آدرس ایمیل رسمی دانشجویان ارسال کند.
  • برقراری ارتباط برای افراد در یک حوزه آسان‌تر می‌شود. به عنوان مثال، معلمان اکنون آدرس ایمیل دانش آموزان خود را می‌دانند. دانش آموزان در ترم یا سال آینده نیازی به اشتراک ایمیل شخصی خود با معلمان خود نخواهند داشت. ارتباط ایمیلی می‌تواند از روز اول کلاس یا قبل از آن شروع شود.
  • حساب ایمیل دانشگاهی اجازه دسترسی به «Google Apps for Education» را می‌دهد که ذخیره‌سازی فایل‌های آنلاین و امکان اشتراک‌گذاری فایل‌ها را به صورت ایمن و آسان بین کارکنان و دانشجویان فراهم می‌کند (ایمن است، زیرا حساب‌ها بخشی از همان دامنه هستند. آسان است زیرا آدرس‌های حساب به خوبی شناخته شده است).
  • حساب ایمیل دانشگاهی نظارت می‌شود. هنگامی که یک وسیله ارتباطی رسمی برای کارهای مربوط به موسسه وجود داشته باشد و آن کانال برای نظارت باز باشد، ارتباطات بین معلمان و دانشجویان آن‌ها شفاف‌تر می‌شود.

آشنایی با القاب علمی دانشگاهی

آشنایی با القاب علمی دانشگاهی

 

آشنایی با القاب علمی دانشگاهی برای دانشجویان و دانش آموختگان علوم مختلف مهم است و در ادامه مهم‌ترین و پرکاربردترین آن‌ها معرفی می‌شوند.

  • به دانش آموخته دوره های کارشناسی BA یا BS گفته می‌شود که مخفف Bachelor of Art و Bachelor of science است. معمولاً برای دانشجویان رشته‌های انسانی از BA و برای دانشجویان رشته‌های مهندسی از BS استفاده می‌شود.
  • به دانش آموخته دوره‌های کارشناسی ارشد MA یا MS گفته می‌شود که مخفف Master of Art و Master of science است. معمولاً برای دانش آموخته رشته‌های انسانی از MA و برای دانش آموخته رشته‌های مهندسی از MS استفاده می‌شود. 
  • دانشجوی دکتری (Phd student): به فاصله قبولی در مقطع دکتری تا امتحان جامع گفته می‌شود.
  • کاندیدای دکتری (Phd candidate): به فاصله بین قبولی در امتحان جامع تا دفاع از پایان‌نامه دکتری گفته می‌شود.
  • از PhD برای کسی که دارای مدرک دکتری است استفاده می‌شود که مخفف Doctor of Philosophy است.
  • پسادکتری (Postdoctoral): به دوره کوتاه پس از دکتری گفته می‌شود که معمولاً جنبه پژوهشی دارد و به صورت مخفف پست داک (Postdoc) هم گفته می‌شود. 
  • انترن (Intern): به دانشجوی پزشکی عمومی که دوره کارورزی را در بیمارستان می‌گذراند، گفته می‌شود.
  • MD  کسی که دکتری پزشکی (پزشکی عمومی) دارد و مخفف Doctor of Medicine است.
  • رزیدنت: به پزشکی که در دوره تخصص در حال گذراندن دوره دستیاری (residency) است، رزیدنت گفته می‌شود.
  • عضو هیئت‌علمی: به عضو هیئت‌علمی faculty member یا academic staff گفته می‌شود و درجه‌های عضو هیئت‌علمی از مربی (Instructor یا Lecturer) شروع می‌شود و به ترتیب به استادیار (Assistant professor)، دانشیار (Associate professor)، استاد (Professor) و استاد ممتاز (Academic tenure) ارتقاء پیدا می کند.
  • افیلیشن (Affiliation): به پیوند سازمانی یا وابستگی سازمانی گفته می‌شود. به طور مثال پژوهشگر موقع ارسال مقاله باید پیوند سازمانی خود را نیز گزارش کند و در آن نام گروه، نام دانشکده، نام دانشگاه، شهر و کشور قید شود (مثلاً گروه ادبیات، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران).
  • عنوان کسانی که مدرک لیسانس دارند و تدریس می‌کنند: دستیار مربی(Assistant instructor)
  • عنوان کسانی که مدرک کارشناسی ارشد دارند و تدریس می‌کنند: مربی (Instructor ) مدرس (Lecturer )
  • عنوان کسانی که مدرک D. دارند و تدریس می‌کنند:  استادیار(Assistant professor) دانشیار (Associate professor) استاد کامل((Full) Professor ) استاد ممتاز(Distinguished Professor)

 

طبقه‌بندی رتبه‌ها و عناوین

 

انتصابات هیئت‌علمی بر اساس عنوان به رتبه‌ها و گروه‌ها طبقه‌بندی می‌شوند. این طبقه‌بندی‌ها با توجه به مزایا و حقوقی هر دسته یا طبقه‌بندی اهمیت دارند. همه افرادی که انتصاب هیئت‌علمی دریافت می‌کنند باید در کار علمی مهمی شرکت کرده باشند یا از تخصص و دستاوردهای حرفه‌ای قابل‌توجهی برخوردار باشند. رتبه‌های علمی استاندارد شامل مربی، استادیار، دانشیار و استاد است. عناوین استاندارد استاد (و در صورت لزوم مدرس) با افزودن اصلاح‌کننده‌ها تغییر می‌کنند. رتبه‌های استاندارد مدرس عبارت‌اند از: مدرس، مدرس ارشد و مدرس استاد

انتصاب‌هایی با عناوین استاندارد استادیار، دانشیار و استاد ممکن است غیر رسمی-آزمایشی (Non-Tenure-Track) ، رسمی-آزمایشی (Tenure-Track) ، یا رسمی  (Tenured) باشد. تمام انتصابات دیگر اعضای هیئت‌علمی طبق تعریف غیرمستقیم و بدون دوره هستند. همچنین بین قراردادهای تمام‌وقت و پاره‌وقت تمایز قائل شده است. انتظار می‌رود که منصوبان تمام‌وقت به دانشگاه خدمات و وفاداری تمام‌وقت بدهند. وظایف و شرایط و ضوابط اعضای هیئت‌علمی پاره‌وقت در هر نامه انتصاب مشخص می‌شود.

 

الف. شرح رتبه‌های استاندارد دانشگاهی

صلاحیت‌ها و استانداردهای اساسی برای شناسایی درجه و انواع دستاوردهای مورد انتظار در هر رتبه در بین مدارس و کالج‌های دانشگاه و برنامه‌های مختلف در آن‌ها متفاوت است. توضیحات کلی به شرح زیر است:

  • مدرس (Instructor): یک Instructor معمولاً دارای حداقل مدرک کارشناسی ارشد یا معادل آن است، اکثر یا تمام شرایط لازم برای دکترا یا معادل آن را تکمیل کرده است، و انتظار می‌رود که در درجه اول به‌عنوان معلم مؤثر باشد. در پردیس پزشکی، Instructor برای کسانی که به‌تازگی دوره پس از دکترا، دوره رزیدنتی یا فلوشیپ خود را گذرانده‌اند، رتبه سطح ورودی است. این رتبه برای اعضای هیئت‌علمی جدید، عموماً باD., Ph.D یا مدارک معادل مناسب است ، که پتانسیل پیشرفت تحصیلی را دارند. افراد پردیس پزشکی در سطح مربی ممکن است در موقعیت‌های آموزش پیشرفته قبل از ترک موسسه یا ارتقاء به رتبه استادیار باشند. تمامی مدرسان تمام‌وقت طبق آیین‌نامه دانشگاه حق حضور و شرکت در جلسات هیئت علمی مدرسه یا کالج مربوطه خود را دارند. اگر توسط دانشکده یا دانشکده مجاز باشد، ممکن است حق رای داشته باشند.
  • استادیار(Assistant Professor): به طور کلی، یک استادیار مدرک دکترا یا حرفه‌ای یا معادل آن اعطا شده است، تعهد به تدریس و کار علمی یا حرفه ای با کیفیت بالا را نشان می‌دهد و در امور دانشگاه حداقل در سطح گروه مشارکت می‌کند.
  • دانشیار(Associate Professor): به طور کلی، یک دانشیار شرایط لازم برای انتصاب به عنوان استادیار را دارد، از شهرت ملی به عنوان یک دانش پژوه یا حرفه‌ای برخوردار است، مهارت و تعهد تدریس بالایی را نشان می‌دهد و خدمات عمومی، حرفه‌ای یا دانشگاهی را فراتر از گروه آموزشی نشان می‌دهد.
  • استاد(Professor): به طور کلی، یک استاد شرایط لازم برای انتصاب به عنوان دانشیار را دارد و علاوه بر این، دارای سوابق برجسته‌ای از موفقیت است که منجر به شهرت بین‌المللی یا در صورت اقتضا، شهرت ملی در رشته خود می‌شود.

ب. تعریف پیشوندها و پسوندهای مورداستفاده در عناوین استاندارد دانشگاهی

 

عناوین استاندارد استاد و مربی با استفاده از پیشوندها به شرح زیر تغییر می‌یابد:

  • عنوان استاد دانشگاه( University Professor) به افراد ممتاز و استثنایی اعطا می‌شود که متخصصان بین‌المللی شناخته شده در رشته خود هستند، در بیش از یک تخصص دانشگاهی برتری نشان داده‌اند، واجد شرایط سخنرانی و/یا انجام تحقیق در یک موضوع خاص هستند و به طور خاص برای تدریس در برنامه اساتید دانشگاه منصوب می‌شوند.
  • پیشوند بالینی (Clinical )، قراردادهایی هستند که در درجه اول آموزش‌های عملی و کاربرد دانش عملی را ارائه می‌دهند. در پردیس پزشکی، عنوان هیئت‌علمی را توصیف می‌کند که فعالیت اولیه آن‌ها محدود به فعالیت‌های بالینی یا بهداشت عمومی و تدریس مرتبط است. وظایف، شرایط انتصاب و حقوق (در صورت وجود) این افراد در انتصاب نامه مشخص‌شده است. به‌طور کلی، رتبه قابل اجرا و هر گونه ترفیعات بعدی باید بر اساس دستاوردهای تحصیلی مربوطه، دستاوردهای حرفه ای و اثربخشی نشان داده شده منصوب شده تعیین شود. عناوین مختلفی برای تعیین چنین موقعیت‌هایی استفاده می‌شود از جمله:
  • مربی بالینی(Clinical Instructor)
  • استادیار بالینی (Clinical Assistant Professor)
  • دانشیار بالینی (Clinical Associate Professor)
  • پروفسور بالینی (Clinical Professor)
  • پیشوند Research، به دانشمندان و محققانی ارائه می‌شود که دارای شرایط پژوهشی در رتبه‌های استاندارد استاد یا مدرس هستند و برای دانشگاه در تحقیقاتی که با کمک‌های مالی و قراردادهای خارجی پشتیبانی می‌شوند، کار می‌کنند. معیار اصلی این عناوین بهره‌وری علمی و شناخت اثر اصلی است. چندین عنوان برای تعیین چنین موقعیت‌هایی استفاده می‌شود:
  • مربی پژوهش (Research Instructor)
  • استادیار پژوهشی (Research Assistant Professor)
  • دانشیار پژوهشی (Research Associate Professor)
  • استاد پژوهشگر (Research Professor)

پیشوند Adjunct محققی را مشخص می‌کند که محل اصلی شغل او دانشگاه بوستون نیست یا شغل اولیه او در دانشگاه در جایگاه هیئت‌علمی نیست. استاد کمکی یک متخصص در زمینه خاصی است که برای آموزش به صورت پاره وقت یا ناپیوسته منصوب می‌شود. وظایف معمولاً شامل آموزش و مشاوره دانش آموزان می‌شود، اما شامل خدمات در کمیته‌های دپارتمان نمی‌شود. این انتصابات پاره وقت ممکن است به صورت زیر باشد:

  • استادیار (Adjunct Assistant Professor)
  • دانشیار کمکی (Adjunct Associate Professor)
  • استاد کمکی (Adjunct Professor)
  • پیشوند Adjunct Clinical برای قراردادهای با افراد شاغل در یک محیط بالینی استفاده می‌شود که در آن دانش آموزان آموزش‌های بالینی دریافت می‌کنند. این قراردادها معمولاً بدون دستمزد است. معیارهای هیئت‌علمی بالینی کمکی مانند انتصاب اعضای هیئت‌علمی با رتبه مشابه است.
  • مربی کمکی بالینی (Adjunct Clinical Instructor)
  • استادیار بالینی (Adjunct Clinical Assistant Professor)
  • دانشیار بالینی (Adjunct Clinical Associate Professor)
  • استادیار بالینی (Adjunct Clinical Professor)
  • پیشوند Visiting یک عضو هیئت‌علمی را مشخص می‌کند که معمولاً در مؤسسه دیگری تدریس می‌کند یا دارای مدارک استادی دیگری است و برای یک دوره مشخص شده، معمولاً یک سال یا کمتر به صورت تمام وقت یا پاره وقت، منصوب به آموزش می‌شود. عناوین مورد استفاده برای نشان دادن چنین قراردادهای آموزشی عبارتند از:
  • استادیار مدعو (Visiting Assistant Professor)
  • استادیار مدعو (Visiting Associate Professor)
  • استاد مدعو (Visiting Professor)
  • پیشوند Visiting Research نشان می‌دهد که هدف از انتصاب تسهیل همکاری با یک یا چند نفر از اعضای هیئت‌علمی در یک پروژه تحقیقاتی یا علمی خاص برای مدت زمان مشخص است. صلاحیت تدریس و بورسیه تحصیلی برای هیئت علمی بازدید کننده و بازدید کننده همان چیزی است که برای انتصابات استاد با رتبه مشابه در دانشگاه مورد انتظار است. انتظار می رود افرادی که چنین انتصابی را دریافت می‌کنند، از تمام سیاست‌های دانشگاه مربوط به موقعیت‌های تمام وقت پیروی کنند، مگر اینکه در نامه انتصاب به طور واضح خلاف آن ذکر شده باشد. عناوین استفاده شده عبارت‌اند از:
  • استادیار مدعو (Visiting Research Assistant Professor)
  • استادیار مدعو (Visiting Research Associate Professor)
  • استاد پژوهشگر مدعو (Visiting Research Professor)
  • Emeritus: نام بازنشسته برای قدردانی از اساتید برای کمک های مادام العمر به دانشگاه، رشته خود یا هر دو، پس از بازنشستگی در نظر گرفته شده است. وضعیت «بازنشسته» برای اعضای هیأت علمی استادی دارای رسمی و غیررسمی، از جمله افرادی که دارای عناوین اصلاح شده «بالینی»، «تحقیق» و «عملی» هستند، در دسترس است.
  • انتصاب وابسته/ثانویه (Affiliated/Secondary Appointment): یک عنوان وابسته یا ثانویه به اساتید تمام وقت برای رسمی کردن ارتباط با گروهی غیر از انتصاب اولیه داده می‌شود. وابستگی باید توسط دپارتمان و رئیس طبق روال مشخص شده توسط دانشکده یا کالج، همانطور که توسط پروست تایید شده است، توصیه شود. خاتمه قرار اولیه به طور خودکار به قرار وابسته/ثانویه خاتمه می‌دهد. حق رأی در شرایط انتصاب مشخص شده است.
  •  

ج- تعریف رتبه‌های مدرس استاندارد

مدرس (Lecturer): مدرس یک عضو هیئت‌علمی است که عمدتاً برای ارائه آموزش برای یک دوره مشخص شده از خدمات تمام وقت یا پاره وقت، همان‌طور که در نامه انتصاب مشخص شده است، منصوب می‌شود. صلاحیت‌ها و استانداردهای اساسی مورد انتظار از مدرس در بین مدارس و کالج های دانشگاه متفاوت است، اما عنوان نشان دهنده توانایی قوی تدریس و مبنای مرتبط کار علمی یا تخصص و دستاوردهای حرفه‌ای است.

مدرس ارشد یا استاد ارشد (Senior Lecturer or Master Lecturer): به طور کلی، یک مدرس ارشد یا استاد استاد شرایط لازم برای انتصاب به عنوان مدرس را دارد و به ترتیب حداقل پنج یا ده سال در تدریس برتری نشان داده است.