آرشیو تیر ماه 1402

 برخی از تفاوت‌های بین نوشتن آکادمیک و شخصی که به عنوان نوشتن رسمی یا غیررسمی نیز شناخته می‌شود، شامل قوانین متفاوت در مورد استفاده از قواعد نگارشی است.

نوشتار آکادمیک از جملات پیچیده استفاده می کند، در حالی که نوشتار شخصی این کار را نمی کند
در نوشتار دانشگاهی بیشتر بر انتخاب کلمه تمرکز دارد.

نوشتار آکادمیک شامل عبارات عامیانه یا عبارات محاوره ای نیست،
اما نوشتار شخصی میتواند عامیانه هم باشد.

در نگارش آکادمیک استفاده از انقباضات ممنوع است. با این حال، در نوشتن شخصی، انقباضات قابل قبول است و اغلب استفاده می شود.
یافتن جملات کوتاه و مستقیم هنگام خواندن نوشته های شخصی غیر معمول نیست.
در نوشته های آکادمیک استفاده از جملات کوتاه به حداقل می رسد و استفاده از جملات پیچیده معمولا مرسوم و متعارف است.

زبان عامیانه یا محاوره‌ای هرگز در نوشتار آکادمیک استفاده نمی‌شود، در حالی که دیدن آن در نوشتار شخصی بسیار رایج است.

نگارش رسمی شامل اسنادی مانند مقالات، پایان‌نامه ها و رساله ها و مکاتبات تجاری است. نوشتن رسمی در روزنامه‌ها، مجلات و مجلات چاپ شده استفاده می‌شود. هر کتابخانه حاوی نوشته‌های آکادمیک یا رسمی است.

نوشتن آکادمیک اغلب برای مقاصد حرفه‌ای استفاده می‌شود و قوانین نگارشی باید به دقت رعایت شوند.
نوشتن شخصی یا غیر رسمی شامل ایمیل‌های شخصی، پیام‌های متنی و مجلات شخصی است.
نوشتن غیررسمی همچنین ممکن است شامل یک وبلاگ شخصی یا گفتگوی ******** در رسانه‌های اجتماعی بین دوستان باشد.
رسانه‌های اجتماعی و پیام‌های متنی به محبوبیت فزاینده سبک‌های نوشتاری غیررسمی می‌افزایند.
در برخی موارد، قوانین بسیار کمی در ارتباط با نوشتن شخصی وجود دارد.

چگونه داور مقالات بشویم؟

می‌دانیم که افراد واجد شرایط، توانا و مشتاق زیادی وجود دارند که مایل به داوری مقالات هستند، اما «وارد شدن» به جامعه داوران و تبدیل شدن به یک داور فعال کمی دشوار است. دلیل اصلی این است که همیشه به عهده ویراستار است که داورانی را که مایل به بررسی و داوری مقاله هستند انتخاب کند. اگر به‌تازگی تصمیم گرفته‌اید که داور مقالات بشوید اصلاً نا امید نشوید. ویراستاران ژورنال‌ها اغلب به دنبال گسترش مجموعه داوران خود هستند که به این معنی است که تقاضا برای حوزه تخصصی خاص شما وجود خواهد داشت.

ویراستاران معمولاً بر اساس چند معیار داوری را انتخاب می‌کنند:

• مدارک تحصیلی (کارشناسی ارشد / دکترا - بسته به موضوع)
• اینکه قبلاً داوری کرده باشند
• تعداد مقالاتی که در حوزه تخصصی خود منتشر کرده‌اند
• چقدر به آن مقالات استناد شده است
• توصیه‌نامه‌هایی از سوی سایر پژوهشگران/داوران که می‌شناسند یا با آن‌ها کارکرده‌اند

ما چند پیشنهاد داریم که به شما در شروع کار کمک می‌کند. برخی از این پیشنهادها به‌قدری ساده هستند که می‌توانید در پنج دقیقه آینده آن‌ها را انجام دهید.

• ژورنال‌های مرتبط با حوزه تخصصی خود را پیدا کنید و مقالاتی را که مطمئن هستید واجد شرایط داوری آن‌ها هستید را شناسایی کنید. اکثر ژورنال‌ها یک نام و آدرس ایمیل تماس را برای ویرایشگر ارائه می‌دهند. می‌توانید مستقیماً به آن ویرایشگر ایمیل بزنید و دلایلی را که چرا شما یک داور خوب خواهید بود، بیان کنید. برای مثال (صلاحیت خود، تعداد مقالاتی که منتشر کرده‌اید و غیره)
• در کنفرانس‌ها شرکت کنید و اگر ویراستاری حضور دارد (دوباره در حوزه تحقیق خود) او را شناسایی کنید و مستقیماً به آن‌ها نزدیک شوید.
• با سرپرست/رئیس بخش خود صحبت کنید و به او اطلاع دهید که علاقه‌مند به داوری هستید. به احتمال زیاد آن‌ها خودشان مقالات را داوری می‌کنند و می‌توانند شما را در طول فرآیند راهنمایی کنند یا شما را در بخشی از روند داوری مشارکت دهند. همچنین آن‌ها می‌توانند شما را به ویراستاران توصیه کنند.
• پروفایل عمومی خود را به روز کنید. یا وب‌سایت شخصی خود را به روز نگه دارید و مطمئن شوید که شامل کلمات کلیدی مرتبط در مورد حوزه‌های تحقیقاتی شما می‌شود. ویرایشگر باید بداند که شما چه کسی هستید و در چه مواردی متخصص هستید.
• در دسترس و قابل یافتن باشد. مطمئن شوید که آدرس ایمیل شما به‌راحتی یافت می‌شود و به روز است. ایجاد نمایه Clarivate به عنوان فردی که علاقه‌مند به داوری است، می‌تواند بسیار مؤثر باشد.
• مقاله بخوانید و با تحقیقات منتشرشده در زمینه خود به روز باشید (از طریق هشدارهای eTOC ژورنال یا فیدهای RSS). وقتی مقاله‌ای را می‌خوانید، به این فکر کنید که اگر آن را برای یک ژورنال داوری می‌کنید، چگونه آن را ارزیابی می‌کنید. همچنین مقالاتی را که با نظرات داوران به‌صورت آنلاین منتشر می‌شوند، بخوانید.
• به کار خوب خود ادامه دهید. ویراستاران اغلب با مشاهده مراجع در مقالات منتشرشده، داوران را انتخاب می‌کنند. با ادامه تحقیقات خود و گزارش نتایج، به ویراستاران کمک می‌کنید شما را پیدا کنند و شما را با انواع مطالعاتی که می‌خواهید بخوانید مطابقت دهید.
• یک شناسه شخصی منحصر به فرد دریافت کنید. برای یک شناسه ORCID ثبت نام کنید و به ORCID اجازه دهید تا انتشارات شما را پیوند دهد.
• یک مربی پیدا کنید. به سرپرست خود بگویید که علاقه‌مند به انجام داوری هستید.
• از بخش نظرات محرمانه فرم داوری برای به اشتراک گذاشتن نام خود با ژورنال استفاده کنید. برخی از ژورنال‌ها همچنین ممکن است برنامه‌های راهنمایی برای داوران جوان داشته باشند.
• در شبکه‌های اجتماعی فعال شوید. از طریق توییتر، لینکدین یا سایر پلتفرم‌ها، کارشناسان حوزه خود را دنبال کرده و با آن‌ها ارتباط برقرار کنید.

خلاصه مراحل داوری مقالات:

• اول باید ژورنال‌های تخصصی مرتبط با رشته خود را برای داوری مقالات پیدا کنید.
• سپس در وب‌سایت معتبرcom رجیستر و sign in کنید. در قسمت Browse ژورنال‌ها را پیدا کنید. سپس حوزه‌های تخصصی که علاقه‌مند به داوری مقالات در آن هستید را انتخاب می‌کنید.
• قبل از انجام داوری، نکات زیر را چک کنید:
• با نویسنده‌های مقالات conflict of interest نداشته باشید.
• نیاز نیست به تمام مطالب مندرج در مقاله اشراف کامل داشته باشید اما موضوع مقاله باید در حوزه تخصصی شما باشد.
• اگر ژورنال علاوه بر مقاله، ارسال داده‌های مقاله را هم درخواست کرده است، چک نمایید ارسال شده است.
• منبع تأمین مالی مقاله را مشاهده کنید، چون ممکن است در نتایج مقاله تأثیر گذاشته باشد. به‌عنوان مثال اگر منبع تأمین مالی مقاله از یک شرکت واکسن‌سازی برای مطالعه اثر بخشی واکسن آن‌ها باشد، ممکن است نتایج مقاله در راستای علاقه‌مندی شرکت باشد.
• اگر احساس کردید که دزدی علمی (plagiarism) اتفاق افتاده، قبل از شروع داوری به editor اطلاع دهید.
• اگر موارد فوق را بررسی کردید و تائید بود به داوری مقاله بپردازید.
• ابتدا چک نمایید که ژورنال مجله برای داوری فرمت template مشخصی دارد؟ حتی اگر مجله فرمت مشخص دارد، این template برای داوری استاندارد و مفید است.
• بعد از اتمام داوری، داوری خود را در وب‌سایت PUBLONS ثبت نمایید.

ویژه‌نامه یا special issue

راهی آسان برای انتشار سریع مقالات در مجلات معتبر و پیدا کردن عناوین روز

ویژه‌نامه یا special issue به مجموعه‌ای از مقالات تحقیقاتی در یک حوزه خاص اختصاص داده شده است که به صورت همزمان در یک نشریه علمی منتشر می‌شود. این نوع از نشریات، معمولاً برای پوشش دادن به یک موضوع خاص و تحلیل عمیق‌تر آن، توسط نشریات علمی انتخاب می‌شود. ویژه‌نامه‌ها معمولاً شامل مقالات از محققین مختلف و از کشورهای مختلف هستند و معمولاً توسط یک یا چند نفر به عنوان مهمان ویراستار تدارک دیده می‌شود.

ویژه‌نامه یک شماره از مجله است که با تعدادی مشخص از مقالات به موضوعی مشخص می‌پردازد. ویژه‌نامه‌ها منبع منحصربه‌فرد و ارزشمندی برای محققان علاقه‌مند به یک موضوع خاص هستند. این نوع مقالات فرصتی مناسب برای بررسی مسائل سیاستی روز جامعه، انسجام تحقیقات پراکنده پیشین، ارائه رویکردهای جدید، ارائه آخرین تحقیقات و توسعه، یا تبادل دیدگاه‌ها فراهم می‌کنند. مجلات مختلف ممکن است تعاریف متفاوتی از "ویژه‌نامه" داشته باشند: بعضاً می‌تواند به این معنی باشد که مقالات برتر خروجی یک کارگاه یا کنفرانس علمی باشد یا اینکه مجله به دلایلی تصمیم گرفته باشد مقالات پیش‌تر منتشر شده‌ای را پیرامون موضوعی معین گردآوری، بازنویسی و تحت یک مجموعه منتشر کند. مقالات ویژه‌نامه ممکن است همگی در یک قالب مشخص (مثلاً پژوهشی اصیل) باشند یا اینکه مجموعه‌ای از قالب‌های مورد قبول مجله همانند مقالات پژوهشی، مصاحبه، مباحثه و نقادی، مطالعه موردی و ... را در بر گیرند. هر ویژه‌نامه حداقل یک سردبیر علمی (مجزای از سردبیر مجله Guest Editor) دارد و تمامی موارد فوق و در صورت نیاز سایر جزئیات همانند رویه داوری، ... در قالب پیشنهاده مکتوب دریافت و سپس تا پیش از اعلام فراخوان یا تا پیش از نهایی کردن اسامی نویسندگان مدعو در آن ویژه‌نامه، نهایی می‌شود.

بنابراین یکی از راه‌های خوب برای داوری و چاپ سریع‌تر مقاله، پیدا کردن ویژه‌نامه در آن حیطه کاری است. کافی است عبارت "special issue call for papers 2023" را جست و جو کنید تا لیست‌های ویژه‌نامه در سال 2023 نمایان گردد. سپس حیطه موضوعی مد نظر خود را انتخاب و پس از تنظیم مقاله، طبق چارچوب خواسته شده آن را به مجله مدنظر ارسال کنید. بهتر است قبل از شروع مقاله خود، یک سر به ویژه‌نامه ها بزنید مخصوصاً اگر ایده‌ای در ذهن ندارید چرا که این روش راه خوبی برای پیدا کردن عناوین بروز نیز هست.

علت های اصلی ریجکت مقالات چیست؟

دلایل عدم پذیرش مقاله:

         احتمال وجود سرقت علمی

         ناقص و ناکامل بودن محتوای مقاله

         وجود مشکلات فنی

         رعایت نکردن شیوه‌نامه‌های ژورنال

         وجود نقص و عدم هماهنگی میان بخش نتیجه و بخش‌های دیگر

         واضح نبودن جدول‌ها و شکل‌ها

         بسط‌دادن موضوعی تکراری که نمونه‌اش موجود است

         خسته‌کننده‌ بودن مقاله

         عدم هماهنگی در محتوا و سایر بخش‌ها

       دوربودن مقاله از اهداف ژورنال

       پرداختن به موضوع تکراری

       وجود نقص و مشکل در تحلیل داده‌ها

       غیر قابل‌درک ‌بودن مقاله

       بی‌کیفیت بودن زبان متن

       عدم اهمیت بین‌المللی

       ارسال همزمان مقاله به دیگر ژورنال‌ها

این ترتیب ممکن است با توجه به موضوع مقاله، ژورنال مورد نظر و سیاست‌های آن تغییر کند.

احتمال سرقت علمی: در صورتی که مقاله شما به نظر داوران بسیار شبیه به مقالات قبلی باشد و از جمله نتایج و مواردی که قبلاً منتشر شده‌اند استفاده کند، ممکن است به عنوان سرقت علمی در نظر گرفته شود و مقاله شما ریجکت شود.

ناقص و ناکامل بودن محتوای مقاله: اگر مقاله شما دارای محتوای ناقص یا ناکامل باشد و جزئیات مورد نیاز برای ارائه نتایج و تفسیرات کافی را ارایه ندهد، ممکن است ریجکت شود.

وجود مشکلات فنی: اگر مقاله مشکلات فنی مانند خطاها در تجهیزات آزمایشگاهی، روش‌های ناقص یا داده‌های ناهماهنگ داشته باشد، ممکن است مقاله ریجکت شود.

رعایت نکردن شیوه‌نامه‌های ژورنال: هر ژورنال شیوه‌نامه‌ای دارد که نحوه نگارش و ارسال مقالات را تعیین می‌کند. اگر مقاله با شیوه‌نامه ژورنال هماهنگی نداشته باشد، ممکن است ریجکت شود.

عدم همخوانی نتایج با بخش‌های دیگر: اگر نتایج و استنتاجات ارائه شده در مقاله با بخش‌های دیگر مانند مقدمه و روش‌ها همخوانی نداشته و هماهنگی وجود نداشته باشد، مقاله ممکن است ریجکت شود.

نقص و عدم وضوح جداول و شکل‌ها: اگر جداول و شکل‌های مرتبط با نتایج و داده‌های مقاله واضح و قابل فهم نباشند، ممکن است مقاله ریجکت شود. جداول و شکل‌ها باید به گونه‌ای طراحی شوند که اطلاعات را به خوبی نشان دهند.

تکراری بودن موضوع: اگر مقاله به موضوعی پرداخته که قبلاً به طور کامل تحقیق و ارائه شده است و بیشتر به توسعه پرداخته باشد، ممکن است ریجکت شود.

جذابیت کم مقاله: اگر مقاله بیش از حد پراکنده یا تکراری باشد و برای خواننده معمولی یا حرفه ای، جذابیت کافی نداشته باشد، داوران ممکن است آن را ریجکت کنند.

عدم تطابق با اهداف ژورنال: اگر مقاله تاکید خاصی بر روی چشم‌انداز و هدف ژورنال مورد نظر نداشته باشد، ممکن است ریجکت شود.

نقص و مشکل در تحلیل داده‌ها: اگر تحلیل داده‌ها در مقاله دقیق و معتبر نباشد و با مشکلاتی مانند ناهماهنگی‌ها و نقص‌های روش‌های آماری روبرو باشد، مقاله ممکن است ریجکت شود.

قابل فهم نبودن مقاله: اگر محتوای مقاله پیچیده و غیرقابل فهم باشد و از اصول کلی و روش‌های نگارشی استنتاجی استدلالی پیروی نکند، ممکن است ریجکت شود.

کیفیت پایین زبان متن: اگر مقاله دارای ایرادات نگارشی جدی باشد و کیفیت بدی داشته باشد، داوران ممکن است آن را ریجکت کنند. استفاده از زبان دقیق و قابل فهم در ارائه نتایج مورد نظر بسیار مهم است.

اهمیت بین‌المللی کم: اگر موضوع مقاله به اندازه کافی اهمیت بین‌المللی نداشته باشد و تأثیر محدودی داشته باشد، ممکن است ریجکت شود.

ارسال همزمان مقاله به ژورنال‌های دیگر: اگر این مقاله به طور همزمان به چند ژورنال دیگر ارسال شده باشد، می‌تواند باعث ریجکت شدن آن شود. ارسال همزمان مقاله به چند ژورنال معمولاً مرسوم و برازنده برای ژورنالها نیست.

عناصر کلیدی ناقص: اگر در مقاله، عناصر کلیدی مانند عنوان، فهرست نویسندگان، متن اصلی، ارجاعات، یا شکل و جدول‌ها درست و کامل نباشند، مقاله ممکن است ریجکت شود.

آزمون های زبان برای مقطع دکترا

آزمون‌های زبان برای مقطع دکترا به منظور ارزیابی مهارت‌های زبانی داوطلبان مورد استفاده قرارمی‌گیرند. در اینجا، برخی از این آزمون‌ها را معرفی و با یکدیگر مقایسه می‌کنیم.

TOLIMO

یکی از آزمون‌های معتبر و شناخته شده زبان،
 آزمون TOLIMO (The Test of Language by the Iranian Measurement Organization)  است که توسط سازمان سنجش آموزش کشور ایران برگزار می‌شود. این آزمون برای تعیین سطح زبان دانشجویان داخل ایران به کار می‌رود و فاقد اعتبار بین‌المللی است؛ اما ارائه مدرک زبان TOLIMO در مصاحبه دکتری می‌تواند امتیازی برای شما محسوب شود یا در صورتی که دانشجوی دکتری هستید، با ارائه نمره زبان TOLIMO می‌توانید مجوز شرکت در آزمون جامع را به دست آورید. این آزمون شامل ۱۰۵ سوال است که شامل ۳۵ سوال شنیداری، ۳۵ سوال گرامر و ۳۵ سوال درک مطلب است.
نمره بالاتر از ۶۰۰ عالی،
بین ۵۲۰ تا ۵۹۹ خوب،
بین ۴۸۰ تا ۵۱۹ متوسط و
کمتر از ۴۷۹ ضعیف
تلقی می‌شود. همچنین بخش نوشتاری آزمون جداگانه ارزیابی می‌شود و نمره آن بین ۱ تا ۶ است.

UTEPT

آزمون UTEPT نیز ویژه دانشجویان مقطع دکتری دانشگاه تهران و چند دانشگاه دیگر است. آزمون MHLE برای دانشجویان مقطع دکتری دانشگاه‌های پزشکی یا تحت نظارت وزارت بهداشت برگزار می‌شود.

MSRT

 آزمون MSRT (Ministry of Science, Research and Technology) یا MCHE ویژه دانشجویان مقطع دکتری دانشگاه‌های سراسری یا تحت نظارت وزارت علوم و تحقیقات و فناوری است و معادل تافل پیشرفته یا Advanced   Toffel است؛ اما باید توجه داشت که این آزمون اعتبار بین‌المللی ندارد و برای اپلای و پذیرش در دانشگاه‌های خارج از کشور قابل استفاده نیست.

EPT

آزمون EPT ویژه دانشجویان مقطع دکتری دانشگاه آزاد است. این آزمون شامل ۲۵ سوال واژگان، ۴۰ سوال ساختار و دستور (گرامر) و ۳۵ سوال درک مطلب است. برای کسب نمره مشروط (امتحان جامع) نیاز به کسب نمره ۴۰ و برای دفاع از پایان‌نامه نیاز به کسب نمره ۵۰ در این آزمون دارند.

با توجه به هدف خود، داوطلب باید نوع آزمون را انتخاب کند. برای مثال، آزمون MSRT ویژه دانشجویان مقطع دکتری دانشگاه‌های سراسری یا تحت نظارت وزارت علوم و تحقیقات است، در حالی که آزمون TOLIMO برای دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد و دکترا که نیاز به مدرک زبان دارند، مناسب است. لازم به ذکر است که آزمون TOLIMO توسط سازمان سنجش و آزمون MSRT توسط وزارت علوم برگزار می‌شود.